Hamster Rave: de hele blog in pdf

Voor wie vier printercartouchen, en een halve boom aan papier over zou hebben.
Voor nostalgici.
Voor wie mij graag gelezen heeft.

Je kan de hele blog nu downloaden en printen als pdf. Meer dan 400 zaagsels. Neergepend in Antwerpen, Guatemala en Buenos Aires. Ontelbare besognes tussen 2007 en 2013. 276 pagina's uit mijn hamsterhart.

O, wat heb ik u graag geschreven.

De klim

De klim

Lees jezelf omhoog
stijg om te dalen

vertrouw het touw
grijp de woorden aan

dans van rechts naar
links van zin naar zin

hou vast wat lost
denk win lees klim.

Maradona wereldkampioen 2010

Foto Diego_3336

Maradona campeón del mundo 2010
14-04-2010

Het staat er zwart op wit. Blauw krullende letters op een lichtgebruinde schouder. Cristián lacht zijn tanden en tatoeage bloot. De man is kleiner dan voetbalgod Maradona maar in zijn behaarde schouder zou een voetbal passen.

Cristián is een fan, al jaren. 'Maradona is van het volk. Wat hij zegt, hoe hij leeft... Als ik Diego zie spelen, begin ik te huilen.'

Cristián had een voorgevoel. Argentinië zou de finale spelen in Zuid-Afrika en de flamboyante coach zou met de wereldbeker thuiskomen. Cristiáns schouder zou geschiedenis geschreven hebben. Op voorhand bovendien!

De geschiedenis liep anders: in de kwartfinale speelden de Duitsers zijn landgenoten naar huis. Maradona coach-af.

Hij wijst naar de datum. 'Dat is de dag waarop ik ze heb gezet. Twee weken vóór de wereldbeker, natuurlijk. Als bewijs, voor achteraf ...'

Hij zou er vrienden mee verbazen, met dat bewijs. Misschien zelfs de krant halen met de manier waarop hij zijn geloof droeg.

Opwerpen dat een gedateerde tatoe geen sluitend bewijs vormt, en dat hij over voor en na zou kunnen liegen, zou hij maar raar vinden. Daar lieg je toch niet over. Bovendien, tegenover God houdt geen leugen stand.

Snot in de yogales

Foto Unitopia

Wie zich inschrijft voor pakweg een cursus aquarelschilderen, weet wat te verwachten: papier, verf en een opdracht. Niet zo bij een yogacursus. Yoga is een cultuur, net als yoghurt. Het kan álle kanten uit (zie ook de Dolfijnengeluiden in het Oude Badhuis).

Een blik op de leraar geeft meestal een richting aan, maar dan is het eigenlijk al te laat. De mijne had een Thaise vissersbroek aan. Zo'n model waarmee je vissen kan vangen (ik denk dat ze hun oriëntatie verliezen door de ingewikkelde batikpatronen). Hij praatte als een meisje maar was, aan zijn broeksvormen te zien, een man. Yoga is ying en yang tegelijk.

Halverwege de les – na het ontspannen, samen 'oooong' zingen, en een potje circular breathing in kleermakerszit - liet de yogavoorman een doosje met papieren zakdoekjes rondgaan. Ik begon onrustig te schuifelen.

'Neem er maar één want de snot zal hier in het rond vliegen, no importa.'

'Snot' klonk erg... werelds. Ik nam voor de zekerheid een tissue en schoof de doos zo vloeiend mogelijk door naar de vrouw met haarband – er waren alleen maar vrouwen - naast me. Er volgde een rare ademhalingsoefening met puffende neusstoten. De leraar sloot zijn ogen en zijn snot vloog inderdaad in het rond. Ik sloot mijn ogen en probeerde te reizen naar een plek waar dat soort dingen niet gebeurden.

Blijkbaar viel ik in slaap want ik werd wakker toen de vissersbroek voorstelde om elkaar vaarwel te knuffelen. Euh. Een zwetende vrouw, waar mijn armen niet rond pasten, knuffelde zich erg dicht tegen mij. Ze fluisterde 'namasté' in mijn oor. Ik wilde net 'no gracias' zeggen maar de yogavoorman wapperde me geruststellend toe met zijn broek. In yoga kan dat allemaal, jongen.

Dit cursiefje verscheen in juli 2011 in Lambik, een nieuw tijdschrift voor Belgen in Latijns-Amerika.

'We zijn allemaal ooit goeie spelers geweest'

Foto blmurch

'We zijn allemáál', hij pauzeerde even, 'ooit goeie spelers geweest, jongen.'

Na het testosteronenclubje, tijdens mijn eerste volleybalavontuur in Buenos Eiers, had ik een nieuwe club gevonden. Naast het spoor, in een volkswijk van de stad.

Diego heette me welkom in de sportzaal op de derde verdieping. Een vijftiger van het type weelderige - om de kaalheid te verbergen - haardos. Ik zag hem letterlijk denken.

Hij was in sporttenue. Een behaarde hand leunde op zijn pens, met de andere trok hij van zijn sigaret. Ik denk dat ik beteuterd keek - ik wil niet in voltooid verleden termen sporten - want hij klopte me hard op mijn schouder. Er viel wat asse op mijn knielap.

De toekomst lacht me buikschuddend toe.

Wind op kop

Beelden uit het verpletterende surfoord Cuesta del Viento. De wind nog in het hoofd.

Vanaf vandaag: in de rechterkolom een vaste link naar Hamster Rave's flickr(tje).

Hamster Rave zit een weekje op een wave. Begin februari golf ik beelden uit.

Tijdschuivers

Foto ucumari

• Zwembroek inpakken
• Aanschuiven
• Bus op
• File
• Bus af
  
• Aanschuiven
• Medische controle op zwammen en schurft
• Zwammen noch schurft
• Aanschuiven
• Bewijs medische controle voorleggen
  
• Inkomkaartje krijgen
• Aanschuiven
• Inkomkaartje betalen met gepast geld want geen wisselgeld
• Aanschuiven
• Ticketje tonen aan badmeester
• Nummer krijgen
• Zwembroek uitpakken
• Zwemmen

Evi Gr.

Foto eMaringolo

Dankzij Evi. Flink beginnen lopen in Buenos Eiers. Et c'est parti en andere muziek waar je snel mee wegkomt. In blokken van honderd meter tjokken. Een damspel uitjoggen. De stad vol afval en afvalligen. Uitlaatgassen, kakkerlakkarkassen. Honderden hondendrollen. Overal. Overvallen worden - of je dat non-stop lopen in te beelden. Druipen van de diesel en glinsteren als neon. Zweten ten voete uit. Ruiken naar gruyère. Evi Gr. ik zien a geire.

Buenos Eiers

'Het ruikt hier naar ei' zeggen Argentijnse vrouwen als er teveel testosteronen in de lucht hangen. In een sportclub bijvoorbeeld, walmt het naar mannen onder elkaar.

Zo ook op mijn eerste volleybaltraining met de dertigplussers. Men spoot heupschokkende gebaren in het rond en lulde wat aan over homo's. Testikeltaal. Wanneer de bal het net in ging, was dat steeds de schuld van de kut van uw – mijn? - zus of moeder. Ow.

In de douche nadien veel scheve piemels. Dom.

Na de training was er pizza. Niet een spies voor onderweg - het was bijna middernacht – maar echt pizza (mv.). Er werd gretig opgeschept. Al snel hing er over de tafelgenoten een web van kaasdraden, olijven op de knooppunten. Op de hoek van de tafel zat een vijftiger met het postuur en de humor van Xavier van F.C. De Kampioenen.

Iedereen balkte door elkaar, maar het hoogste woord werd gevoerd door een klein mannetje met een oorbel, een rozentattoo en een ringbaardje. Hij had het kapsel van mijn vriendin. Ik dronk drie pintjes, vatte moed en zei iets mannelijks dat niemand hoorde.

Dieses Wochenende bin ich ein

Foto Dietmar Mathies

Ik doe mijn blaue Liebelingshose aan en passeer nog eens langs de Kneippe in die Sternstrasse.

(Wat ben ik groot geworden sindsdien)

Mijn eerste yogales

Foto Tony George
Ik dacht eerst dat het uit het aanpalende Oude Badhuis kwam, dan dacht ik aan Marokkaanse kinderen op straat, misschien het gepiep van een matje op parket... en pas daarna begon het me te dagen dat de dolfijngeluiden uit de luidsprekers kwamen.

Komaan, doe dan toch moeite om me te verrassen op mijn eerste yogales.

De Luchtbalboys

Foto Antwerphopper

Ik ben trager gaan fietsen bij 't lezen van de naam van de voetbalclub op de Luchtbal en daarna geraakte ik precies niet meer in gang. Koninklijke Voetbalclub de Luchtbalboys. Een naam die doet dromen van sambavoetbal, gewonnen kopduellen, vervaarlijke omhaals, leer hoog op de volley genomen, trefzeker in de winkelhaak getrapt.

Maar het verhaal van de Luchtbalboys is er één van verliezers. Pakkend opgetekend door Stijn Tormans en Saskia Vanderstichelen in Knack (27/05/09).

Krijten is voor losers

Foto Conanil

Weinig dingen zo dubbel als pool. Een cafésport die avonden kraakt of maakt. De bron van bergen frustratie of tonnen euforie. Elke stoot weer bereken je met een moeilijk gezicht hoeken, kracht en de plek waar je de witte bal gaat raken. Voor beginners is geloof primordiaal, met vertrouwen begonnen is half gewonnen. Dus leg je er je technisch kunnen, je strategisch inzicht, je vertrouwen en -ach waarom niet- al je hoop in.

Als je de witte bal dan in een pocket ziet verdwijnen, je keu over het laken krast of je gewoon helemaal géén ballen raakt, is de afgang gi-gan-tisch. Het gaat altijd te snel om op fouten te analyseren en replay is er nooit. Wat blijft is een diepe frustratie, eventueel een slok van je pint en het blauwe krijt om de misser te vergoelijken. Zo gaat het meestal. Speel je met zijn vieren, moet je ook nog eens uren wachten en het geklungel van je medestander erbij nemen.

Maar soms gaat het goed. Dan klopt de hoek en klinken de ballen, geketst of gestreeld, op je kunnen. Een bal die tegen het plastic van de pocket knalt, dat is orgasmatisch. Per ongeluk pot je er wel eens twee tegelijk. Dan is de tafel te klein voor je ego: to-ta-le euforie. Die je uiteraard niet toont. Een goede pooler blijft altijd cool. Beginnersgeluk? Neen joh, de stoot van de week. That’s me. En krijten is voor losers.

Zwemmer rem

Foto Auntie Shadrach

De kleur van de zwembadmuur was moeilijk te zien onder water dus gokten neus en voorhoofd op (bl)auw.

Verboden toegang

Oké. Er zijn dingen die je graag doet, die je opwinden, prikkelen en uitdagen. Dat er een werkwoord voor bestaat heb je niet door. Je doét het gewoon.* De taal hinkt achterop en is slordig en verspillend met woorden als je haar erbij haalt.

Zo van: 'Ja, onbewaakte, leegstaande gebouwen, stations, tunnels enzo... Grootse bouwwerven ook, waar je eigenlijk niet in mag maar het toch doet. Omdat het, ik weet niet, het geeft een kick. Of op daken van hoge gebouwen ofzo, en dan uitkijken over de stad. Das echt zot! Liefst stedelijk, ja...'

Tot een medeblogger je erop wijst dat het al bestaat: URBAN EXPLORING. Aha. Een benoembare hobby erbij!


Op het web:

• Tchorski maakt fantastische foto's van zijn verlaten spots, veelal in het Zuiden van het land.
• Forbidden-Places, wereldwijd opgevat, is eveneens de moeite. Check ook hun videos.
  
• Xerbutri bezoekt tunnels, sporen, bruggen en verlaten gebouwen in NL, BE, DU.
  
• De creatievelingen van Red Bull springen natuurlijk snel op de kar door je uit te dagen iets te doen met de talloze Belgische 'Lost Highways'.
• En wij?
  

* cfr. ‘Neuken. We kenden het woord niet eens. Maar we deden het gewoon.’ (Ilja Leonard Pfeiffer (2006) Het Ware Leven, een roman)

Jean

De kroeskop van Jean Uwineda piekt niet hoger dan mijn kuif. Zweet op zijn voorhoofd. Vader en moeder verloren in de oorlog en aangespoeld in Antwerpen. Zijn matzwarte enkels zijn dunner dan mijn polsen. Zijn mond is kleiner en van zijn hart weet ik het nog niet. Maar deze jonge Rwandese snaak springt een kop hoger dan ik.

Volleybal, lezers, geen homo-erotische passage.

Een terrein vol bleekscheten met dikke wagens. En Jean, met de bus. Hoe schoon een panter die afzet en boven de bierbuiken komt te zweven? Hoe schoon het rekken van lijf en tijd om het terrein te overschouwen? Hoe schoon de kracht van zijn uithaal? Zeer schoon. Zeer schoon.

De meest duurzame wintersportvakantie

Het jeukt dit jaar om te gaan wintersporten. Niet alleen omdat ik er zin in heb. De bergen, krakende sneeuw, ijle hoogtes. Het jeukt ook om ecologische redenen. De impact van een skivakantie op de Alpenweides en- dorpen en op het klimaat in bredere zin is niet gering. Dat weet u ongetwijfeld. Transport, massale verplaatsingen op korte tijd, energieverslindende liften, leeggekapte pistes, verdwijnende biodiversiteit... Bon, het jeukt dus.

Een beetje surfen op het web leert wel dat je mits bewuste keuzes je impact fel kan verkleinen (zie onder).

Daarom mijn vraag aan u, wintersporters: wie wil er mee op 'de meest duurzame wintersportvakantie' ooit? En wie wil dit mee met mij uitzoeken en organiseren?

Afhankelijk van de deelnemers en hun beschikbaarheid kiezen we een periode. Het zal waarschijnlijk geen vakantie(piek)periode zijn.

Voel je vrij om commentaar te leveren. Voel je ook vrij om dit te verspreiden naar andere ecologisten, geitensokken, halfzachte groentjes en bewuste consumenten met jeuk.

Links

Pdf-je over impact van skivakanties en enkele suggesties - aanrader!:
http://www.milieudefensie.nl/publicaties/magazine/2007/januari/wintersport

Tips om wijs op wintersport te gaan, wel van een greenwashend vakantiebedrijf:
http://www.tui.nl/nl/duurzaamtoerisme/wijsopwintersport/verblijf.html

Parels van de Alpen, zogenaamde milieuvriendelijke accomodaties:
http://www.alpine-pearls.com/alpine_pearls/live/ap_navi/powerslave,id,38,nodeid,38,p,0,_language,en.html

Overzicht van milieuvriendelijke skiresorts:
http://www.skiclub.co.uk/skiclub/resorts/greenresorts/overview.asp